2 Corinthians 6

1ხოლო ჩვენ, როგორც ღვთის თანამშრომელნი, შეგაგონებთ, რომ ამაოდ არ მიიღოთ ღვთის მადლი.

2ვინაიდან იგი ამბობს: „სასურველ ჟამს ვისმინე შენი და ხსნის დღეს შეგეწიე შენ“. აჰა, ახლაა სასურველი ჟამი, აჰა, ახლაა ხსნის დღე!

3ჩვენ არავის არაფერში ვაძლევთ დაბრკოლებას, რათა არ დაიგმოს ჩვენი მსახურება,

4არამედ ყველაფერში წარმოვაჩენთ თავს, როგორც ღვთის მსახურნი: დიდ მოთმინებაში, ჭირში, გაჭირვებასა და უბედურებაში,

5ცემაში, საპყრობილეებში, შფოთში, შრომაში, უძილო ღამეებსა და შიმშილში,

6სიწმინდეში, ცოდნაში, სულგრძელობასა და სიკეთეში, სულიწმიდაში და უპირფერო სიყვარულში,

7ჭეშმარიტების სიტყვაში და ღვთის ძალაში, სიმართლის საჭურვლით მარჯვნივ და მარცხნივ,

8დიდებითა და უპატივცემულობით, გმობითა და ქებით; ვითარცა მაცდურნი, მაგრამ ჭეშმარიტნი;

9უცნობნი, მაგრამ კარგად ცნობილნი; მომაკვდავნი და, აჰა, ცოცხლები ვართ; დასჯილნი, მაგრამ არა მოკლულნი;

10დამწუხრებულნი, მაგრამ მარადის მოხარულნი; ღარიბნი, მაგრამ მრავალთა გამამდიდრებელნი; არაფრის მქონენი და ყოვლის მფლობელნი.

11გულახდილად გელაპარაკეთ თქვენ, კორინთელნო. ჩვენი გული ფართოდ არის გახსნილი.

12ჩვენი სიყვარული როდია შეზღუდული, არამედ თქვენი გრძნობებია შეზღუდული.

13ხოლო სამაგიეროდ — როგორც შვილებს გეუბნებით — თქვენც ფართოდ გახსენით თქვენი გული.

14ნუ შეებმებით უთანასწორო უღელში ურწმუნოებთან ერთად. რამეთუ რა ზიარება აქვს სიმართლეს უკეთურებასთან? ან რა თანაზიარობა აქვს ნათელს ბნელთან?

15რა შეთანხმებაა ქრისტესა და ბელიარს შორის? ან რა აქვს საერთო მორწმუნეს ურწმუნოსთან?

16რა შეთანხმება შეიძლება იყოს ღვთის ტაძარსა და კერპებს შორის? ვინაიდან ჩვენ ცოცხალი ღვთის ტაძარი ვართ, როგორც თქვა ღმერთმა: „დავემკვიდრები მათ შორის და მათ შორის ვივლი; ვიქნები მათი ღმერთი და ისინი იქნებიან ჩემი ხალხი“.

17„ამიტომ გამოდით მათ წიაღიდან და გამოეყავით, — ამბობს უფალი, — უწმიდურს ნურაფერს შეეხებით, და მე შეგიწყნარებთ თქვენ“.

18და: „ვიქნები თქვენი მამა, ხოლო თქვენ იქნებით ჩემი ძენი და ასულნი, — ამბობს უფალი ყოვლისმპყრობელი“.