2 КАРЫНЬЦЯНАЎ 6

1І працуючы разам [з Ім], мы просім, каб ласка Божая не надарма была атрыманая вамі.

2Бо Ён кажа: «У час прыемны Я выслухаў цябе і ў дзень збаўленьня дапамог табе». Вось, цяпер час адпаведны, вось, цяпер дзень збаўленьня!

3Мы нікому ні ў чым не даем спатыкненьня, каб ня ганілася служэньне,

4але ў-ва ўсім адрэкамэндоўваем вам сябе, як служыцеляў Божых, у вялікай цярплівасьці, у прыгнётах, у патрэбах, у ўцісках,

5у зьбіцьці, у вязьніцах, у забурэньнях, у працах, у чуваньнях, у пастах,

6у чысьціні, у веданьні, у доўгацярплівасьці, у ласкавасьці, у Духу Сьвятым, у любові некрывадушнай,

7у слове праўды, у моцы Божай, са зброяй праведнасьці ў правай і ў левай руцэ,

8у славе і ганьбе, у ганьбаваньні і пахвале; нібы падманшчыкі, але праўдзівыя,

9як невядомыя, але пазнаваныя; як тыя, што паміраюць, але, вось, мы жывыя; як караныя, але не забіваныя;

10як засмучаныя, але заўсёды радасныя; як убогія, але многіх узбагачаем; як нічога ня маем, але ўсім валодаем.

11Вусны нашыя расчыніліся да вас, Карыньцяне, сэрца нашае пашырылася.

12Вам ня цесна ў нас, але ў сэрцах вашых цесна.

13Дзеля гэткае ж платы кажу [вам], як дзецям, пашырцеся і вы.

14Ня будзьце пад чужым ярмом з бязьвернымі, бо якое таварыства праведнасьці і беззаконьня? Якая супольнасьць у сьвятла з цемраю?

15А якая згода ў Хрыста з Бэліярам? Ці якая частка ў вернага з бязьверным?

16Ці якая лучнасьць у бажніцы Божай з ідаламі? Бо вы — бажніца Бога Жывога, як сказаў Бог: «Буду жыць у іх і буду хадзіць з імі; і буду іхнім Богам, і яны будуць Маім народам».

17Дзеля гэтага: «Выйдзіце спасярод іх і аддзяліцеся, — кажа Госпад, — і не дакранайцеся да нячыстага, і Я прыйму вас».

18«І Я буду вам Айцом, і вы будзеце Мне сынамі і дочкамі, — кажа Госпад Усеўладны».