1 Peter 5

1Coma compañeiro ancián, testemuña dos sufrimentos de Cristo e partícipe da gloria que ha de ser revelada, apelo aos anciáns de entre vós:

2Pastoreade a grei de Deus que está entre vós, velando por ela non por obriga, senón de boa vontade, como Deus quere; non por cobiza, senón con entrega;

3non coma señores sobre os que vos foron encomendados, senón sendo modelos para o rabaño.

4E cando apareza o Supremo Pastor, recibiredes a coroa de gloria que xamais se murchará.

5Igualmente, vós, mozos, submétedevos aos anciáns. E todos vós, revestídevos de humildade uns cara aos outros, porque «Deus oponse aos soberbios, mais dá graza aos humildes».

6Humilládevos, pois, baixo a poderosa man de Deus, para que El vos exalte ao seu debido tempo.

7Botade toda a vosa ansiedade sobre El, porque El coida de vós.

8Sede sobrios e vixiade. O voso adversario, o demo, rolda coma un león que ruxe, buscando a quen devorar.

9Resistídelle firmes na fe, sabendo que os vosos irmáns polo mundo adiante soportan os mesmos sufrimentos.

10E despois de padecerdes por un pouco de tempo, o Deus de toda graza, que vos chamou á Súa gloria eterna en Cristo, El mesmo vos restaurará, vos afirmará, vos fortalecerá e vos asentará.

11A El sexa o poder polos séculos dos séculos. Amén.

12Por medio de Silvano, a quen teño por irmán fiel, escribinvos brevemente, exhortándovos e testemuñando que esta é a verdadeira graza de Deus. Mantédevos firmes nela.

13A igrexa que está en Babilonia, elixida xunto convosco, saúdavos, e tamén o meu fillo Marcos.

14Saudádevos uns aos outros cun bico de amor. Paz a todos vós, os que estades en Cristo.