1 Peter 5

1Fel cyd-henuriad, tyst o ddioddefiadau Crist, a chyfrannog o’r gogoniant sydd i’w ddatguddio, yr wyf yn apelio at yr henuriaid sydd yn eich plith:

2Bugeiliwch braidd Duw sydd yn eich plith, gan wylio drostynt nid o orfodaeth, ond yn ewyllysgar, fel y mynnai Duw; nid er trachwant am elw, ond o barodrwydd calon;

3nid gan arglwyddiaethu ar y rhai a ymddiriedwyd i chwi, ond gan fod yn esiamplau i’r praidd.

4A phan ymddengys y Prif Fugail, chwi a dderbyniwch goron anghwywedig y gogoniant.

5Chwithau, wŷr ieuainc, yr un modd, ymostyngwch i’ch henuriaid. A phawb ohonoch, ymwisgwch ag ufudd-dod i’w gilydd, oherwydd, “Y mae Duw yn gwrthwynebu’r rhai balch, ond yn rhoi gras i’r rhai gostyngedig.”

6Ymddarostyngwch, gan hynny, dan law nerthol Duw, fel y gall Ef eich dyrchafu mewn pryd addas.

7Bwriwch eich holl bryder arno Ef, oherwydd y mae Ef yn gofalu amdanoch.

8Byddwch sobr a gwyliadwrus. Y mae eich gwrthwynebydd y diafol yn rhodio o amgylch fel llew yn rhuo, gan geisio rhywun i’w lyncu.

9Gwrthsafwch ef, gan sefyll yn gadarn yn eich ffydd ac yn y wybodaeth fod eich brodyr ledled y byd yn dwyn yr un math o ddioddefiadau.

10Ac wedi i chwi ddioddef am ychydig, bydd Duw pob gras, yr Hwn a’ch galwodd i’w Ogoniant tragwyddol yng Nghrist, Ef Ei hun yn eich adfer, yn eich sicrhau, yn eich cryfhau, ac yn eich sefydlu.

11Iddo Ef y byddo’r gallu byth ac am byth. Amen.

12Trwy Silfanus, yr hwn a gyfrifaf yn frawd ffyddlon, yr ysgrifennais atoch yn fyr, gan eich annog a thystiolaethu mai dyma wir ras Duw. Safwch yn gadarn ynddo.

13Y mae’r eglwys ym Mabilon, a etholwyd ynghyd â chwi, yn anfon cyfarchion atoch, ac felly hefyd fy mab Marc.

14Cyfarchwch eich gilydd â chusan cariad. Tangnefedd i chwi oll sydd yng Nghrist.