1 John 3

1Kuckt, wat fir eng Léift de Papp eis geschenkt huet, datt mir Kanner vu Gott solle genannt ginn. An dat si mir! De Grond, firwat d'Welt eis net kennt, ass dee, well si Hien net erkannt huet.

2Geléifter, mir sinn elo Kanner vu Gott, a wat mir wäerte sinn, ass nach net offenbaart ginn. Mir wëssen, datt wann Christus erschéngt, mir Him wäerte gläichen, well mir Hie wäerte gesinn, wéi Hien ass.

3An jiddereen, deen dës Hoffnung op Hien huet, mécht sech selwer reng, grad wéi Christus reng ass.

4Jiddereen, dee Sënn deet, deet och Gesetzlosegkeet. Tatsächlech, d'Sënn ass Gesetzlosegkeet.

5Awer dir wësst, datt Christus erschéngt ass, fir d'Sënnen ewechzehuelen, an an Him ass keng Sënn.

6Keen, deen an Him bleift, sënnegt weider. Keen, dee weider sënnegt, huet Hie gesinn oder Hien erkannt.

7Kleng Kanner, loosst iech vu kengem verféieren: Deen, deen d'Gerechtegkeet deet, ass gerecht, grad wéi Christus gerecht ass.

8Deen, dee Sënn deet, ass vum Däiwel, well den Däiwel vu ganz Ufank un sënnegt. Dofir ass de Jong vu Gott offenbaart ginn, fir dem Däiwel seng Wierker ze zerstéieren.

9Jiddereen, dee vu Gott gebuer ass, refuséiert Sënn ze dinn, well Gott säi Som an him bleift; hie kann net weider sënnegen, well hie vu Gott gebuer ass.

10Daran ënnerscheede sech d'Kanner vu Gott an d'Kanner vum Däiwel: Jiddereen, deen d'Gerechtegkeet net deet, ass net vu Gott, an och net deen, dee säi Brudder net gär huet.

11Dëst ass d'Botschaft, déi dir vum Ufank u gehéiert hutt: Mir sollen eis ënnerenee gär hunn.

12Sidd net wéi de Kain, deen zum Béise gehéiert huet a säi Brudder ëmbruecht huet. A firwat huet de Kain hien ëmbruecht? Well seng eegen Doten béis waren, wärend déi vu sengem Brudder gerecht waren.

13Wonert Iech also net, Bridder, wann d'Welt Iech haasst.

14Mir wëssen, datt mir vum Doud an d'Liewen eriwwergaange sinn, well mir d'Bridder gär hunn. Wien net gär huet, bleift am Doud.

15Jiddereen, dee säi Brudder haasst, ass e Mäerder; an Dir wësst, datt kee weegt Liewen an engem Mäerder bleift.

16Drun hu mir d'Léift erkannt: Jesus huet Säi Liewe fir eis higinn; och mir sollen eist Liewe fir d'Bridder higinn.

17Wann awer een irdescht Gutt huet a säi Brudder an der Nout gesäit, ma säin Häerz virun him verschléisst, wéi bleift dann d'Léift vu Gott an him?

18Kanner, loosst eis net mat Wierder a mat der Ried gär hunn, mä an Dot an a Wourecht.

19An drun erkennen mir, datt mir aus der Wourecht sinn, a mir wäerten eis Häerzer a Senger Géigewart berouegen:

20Och wann eis Häerz eis verurteelt: Gott ass méi grouss wéi eist Häerz, an Hie weess alles.

21Dir Léif, wann eist Häerz eis net verurteelt, hu mir Zouversicht viru Gott,

22a mir kréie vun Him, ëm wat mir och bieden, well mir Seng Geboter halen an dat maachen, wat a Sengen Ae gefälleg ass.

23An dat ass Säi Gebot: datt mir un den Numm vu Sengem Jong Jesus Christus gleewen an eis géigesäiteg gär hunn, sou wéi Hien et eis gebueden huet.

24A wien Seng Geboter hält, dee bleift a Gott a Gott an him. An drun erkennen mir, datt Hien an eis bleift: um Geescht, deen Hien eis ginn huet.