1 John 3

1Féachaigí cén sórt grá a bhronn an tAthair orainn, go dtabharfaí clann Dé orainn. Agus sin mar atáimid! Is é an chúis nach n-aithníonn an saol sinn ná nár aithin sé Éisean.

2A chairde ionúine, is clann Dé anois sinn, agus cad a bheidh ionainn níor foilsíodh fós é. Tá a fhios againn nuair a fhoilseofar Críost, go mbeimid cosúil Leis, óir feicfimid É mar atá Sé.

3Agus gach duine a bhfuil an dóchas seo aige Ann, déanann sé é féin a ghlanadh, díreach mar atá Críost glan.

4Gach duine a chleachtaíonn an peaca, cleachtaíonn sé an aindleathacht chomh maith. Go deimhin, is aindleathacht é an peaca.

5Ach tá a fhios agaibh gur foilsíodh Críost chun na peacaí a thógáil chun siúil, agus níl aon pheaca Ann.

6Aon duine a fhanann Ann, ní leanann sé de bheith ag peacú. Aon duine a leanann de bheith ag peacú, ní fhaca sé É ná níor aithin sé É.

7A leanaí beaga, ná ligeadh d’aon duine sibh a chur amú: An té a chleachtaíonn an fhíréantacht, tá sé fíréanta, díreach mar atá Críost fíréanta.

8An té a chleachtaíonn an peaca, is ón diabhal dó, óir tá an diabhal ag peacú ón tús féin. Is chuige seo a foilsíodh Mac Dé, chun oibreacha an diabhail a scriosadh.

9Aon duine a rugadh ó Dhia, diúltaíonn sé an peaca a chleachtadh, toisc go bhfanann síol Dé ann; ní féidir leis leanúint de bheith ag peacú, toisc gur rugadh ó Dhia é.

10Is mar seo a chuirtear clann Dé in aithne ar chlann an diabhail: Aon duine nach gcleachtaíonn an fhíréantacht, ní ó Dhia dó, ná aon duine nach dtugann grá dá dheartháir.

11Is é seo an teachtaireacht a chuala sibh ón tús: Ba chóir dúinn grá a thabhairt dá chéile.

12Ná bígí cosúil le Cáin, a bhain leis an té atá olc agus a dhúnmharaigh a dheartháir. Agus cén fáth ar mharaigh Cáin é? Toisc go raibh a ghníomhartha féin olc, fad a bhí gníomhartha a dhearthár fíréanta.

13Ná bíodh iontas oraibh, a bhráithre, má bhíonn fuath ag an saol daoibh.

14Tá a fhios againn go bhfuilimid tar éis dul ón mbás chun na beatha, de bhrí go dtugaimid grá dár mbráithre. An té nach dtugann grá, fanann sé sa bhás.

15Gach duine a bhfuil fuath aige dá bhráthair, is dúnmharfóir é, agus tá a fhios agaibh nach mbíonn an bheatha shíoraí ar marthain i ndúnmharfóir ar bith.

16Is de seo a d'aithníomar cad is grá ann: gur leag Íosa síos A bheatha ar ár son; agus is cóir dúinne ár mbeatha a leagan síos ar son na mbráithre.

17Ach an té a bhfuil maoin shaolta aige agus a fheiceann a bhráthair i ngátar, ach a dhúnann a chroí roimhe, conas is féidir do ghrá Dé fanacht ann?

18A leanaí beaga, ná tugaimis grá le briathar ná le caint, ach le gníomh agus le fírinne.

19Agus is de seo a bheidh a fhios againn gur den fhírinne sinn, agus a shuaimhneoidh muid ár gcroíthe in A láthair:

20Óir fiú má dhaorann ár gcroí féin sinn, is mó Dia ná ár gcroí, agus tá gach uile ní ar eolas Aige.

21A dhaoine ionúine, mura ndaorann ár gcroí sinn, bíonn muinín againn i láthair Dé,

22agus cibé ní a iarraimid, gheobhaimid Uaidh é, de bhrí go gcoimeádaimid A aitheanta agus go ndéanaimid an rud is taitneamhach in A láthair.

23Agus is é seo A aithne: go gcreidfimis in ainm A Mhic, Íosa Críost, agus go dtabharfaimis grá dá chéile de réir mar a d'ordaigh Sé dúinn.

24An té a choimeádann A aitheanta, fanann sé i nDia, agus Dia annsan. Agus is de seo a d'aithníomar go bhfanann Sé ionainn: ón Spiorad a thug Sé dúinn.