1 John 3

1Ίδετε ποίαν αγάπην έδωκεν εις ημάς ο Πατήρ, ώστε να ονομασθώμεν τέκνα Θεού. Και αυτό είμεθα! Διά τούτο ο κόσμος δεν γνωρίζει ημάς, διότι δεν εγνώρισεν Αυτόν.

2Αγαπητοί, τώρα είμεθα τέκνα Θεού, και τι θέλομεν είσθαι δεν εφανερώθη εισέτι. Γνωρίζομεν ότι όταν ο Χριστός φανερωθή, θέλομεν είσθαι όμοιοι με Αυτόν, διότι θέλομεν ιδεί Αυτόν καθώς είναι.

3Και πας όστις έχει την ελπίδα ταύτην επ' Αυτόν αγνίζει εαυτόν, καθώς ο Χριστός είναι αγνός.

4Πας όστις πράττει την αμαρτίαν πράττει και την ανομίαν· και πράγματι η αμαρτία είναι η ανομία.

5Και εξεύρετε ότι ο Χριστός εφανερώθη διά να σηκώση τας αμαρτίας, και εν Αυτώ αμαρτία δεν υπάρχει.

6Πας όστις μένει εν Αυτώ δεν εξακολουθεί να αμαρτάνη· πας όστις εξακολουθεί να αμαρτάνη δεν είδεν Αυτόν, ούτε εγνώρισεν Αυτόν.

7Τεκνία, ας μη σας πλανά κανείς: Ο πράττων την δικαιοσύνην είναι δίκαιος, καθώς ο Χριστός είναι δίκαιος.

8Ο πράττων την αμαρτίαν είναι εκ του διαβόλου, διότι απ' αρχής ο διάβολος αμαρτάνει. Διά τούτο εφανερώθη ο Υιός του Θεού, διά να καταστρέψη τα έργα του διαβόλου.

9Πας όστις εγεννήθη εκ του Θεού αρνείται να πράττη την αμαρτίαν, διότι το σπέρμα του Θεού μένει εν αυτώ· και δεν δύναται να εξακολουθή να αμαρτάνη, επειδή είναι γεγεννημένος εκ του Θεού.

10Εν τούτω διακρίνονται τα τέκνα του Θεού και τα τέκνα του διαβόλου: Πας όστις δεν πράττει δικαιοσύνην δεν είναι εκ του Θεού, ουδέ εκείνος όστις δεν αγαπά τον αδελφόν αυτού.

11Διότι αύτη είναι η αγγελία, την οποίαν ηκούσατε απ' αρχής: Να αγαπώμεν αλλήλους.

12Μη καθώς ο Κάιν, όστις ήτο εκ του πονηρού και εφόνευσε τον αδελφόν αυτού. Και διά ποίον λόγον εφόνευσεν αυτόν; Διότι τα έργα αυτού ήσαν πονηρά, τα δε του αδελφού αυτού δίκαια.

13Μη θαυμάζετε, λοιπόν, αδελφοί, αν ο κόσμος σας μισεί.

14Εμείς γνωρίζουμε ότι έχουμε μεταβεί από τον θάνατο στη ζωή, επειδή αγαπάμε τους αδελφούς μας. Εκείνος που δεν αγαπά μένει στον θάνατο.

15Καθένας που μισεί τον αδελφό του είναι ανθρωποκτόνος, και γνωρίζετε ότι η αιώνια ζωή δεν μένει μέσα σε κανέναν ανθρωποκτόνο.

16Από αυτό γνωρίζουμε τι είναι αγάπη: ο Ιησούς έθεσε τη ζωή Του για εμάς, και εμείς οφείλουμε να θέτουμε τις ζωές μας για τους αδελφούς μας.

17Αν όμως κάποιος έχει τα επίγεια αγαθά και δει τον αδελφό του να έχει ανάγκη, αλλά κλείσει τα σπλάχνα του απέναντί του, πώς μπορεί η αγάπη του Θεού να μένει μέσα του;

18Παιδάκια μου, ας μην αγαπάμε με λόγια ούτε με τη γλώσσα, αλλά με έργο και αλήθεια.

19Και από αυτό θα γνωρίζουμε ότι είμαστε από την αλήθεια, και θα διαβεβαιώσουμε τις καρδιές μας ενώπιόν Του:

20Ακόμη κι αν η καρδιά μας μας κατακρίνει, ο Θεός είναι μεγαλύτερος από την καρδιά μας, και Εκείνος γνωρίζει τα πάντα.

21Αγαπητοί, αν η καρδιά μας δεν μας κατακρίνει, έχουμε παρρησία ενώπιον του Θεού,

22και ό,τι ζητούμε θα το λάβουμε απ' Αυτόν, επειδή τηρούμε τις εντολές Του και πράττουμε τα αρεστά ενώπιόν Του.

23Και αυτή είναι η εντολή Του: να πιστέψουμε στο όνομα του Υιού Του, Ιησού Χριστού, και να αγαπάμε ο ένας τον άλλον, καθώς Εκείνος μας έδωσε εντολή.

24Και εκείνος που τηρεί τις εντολές Του μένει στον Θεό, και ο Θεός μέσα του. Και από αυτό γνωρίζουμε ότι Εκείνος μένει μέσα μας: από το Πνεύμα που μας έχει δώσει.