1 John 3

1Wele pa fath gariad a roddodd y Tad i ni, fel y gelwid ni yn blant i Dduw. Ac felly yr ydym! Y rheswm nad yw'r byd yn ein hadnabod ni yw am nad adnabu Ef.

2Anwyliaid, yr awr hon yr ydym yn blant i Dduw, ac nid yw eto wedi ei egluro beth a fyddwn. Gwyddom, pan fydd Crist yn ymddangos, y byddwn yn debyg Iddo, oherwydd cawn Ei weld fel y mae Ef.

3A phob un sydd â'r gobaith hwn Ynddo sydd yn ei buro ei hun, megis ag y mae Crist yn bur.

4Pob un sydd yn cyflawni pechod sydd hefyd yn cyflawni anghyfraith. Yn wir, anghyfraith yw pechod.

5Ond chwi a wyddoch i Grist ymddangos er mwyn dwyn ymaith bechodau, ac Ynddo nid oes pechod.

6Nid oes neb sydd yn aros Ynddo yn dal i bechu. Nid oes neb sydd yn parhau i bechu wedi Ei weld nac wedi Ei adnabod.

7Blant bychain, na thwylled neb chwi: Y sawl sydd yn gweithredu cyfiawnder sydd gyfiawn, megis ag y mae Crist yn gyfiawn.

8Y sawl sydd yn cyflawni pechod sydd o'r diafol, oherwydd y mae'r diafol yn pechu o'r cychwyn cyntaf. I hyn yr ymddangosodd Mab Duw, er mwyn dinistrio gweithredoedd y diafol.

9Pob un a aned o Dduw nid yw'n cyflawni pechod, oherwydd y mae hedyn Duw yn aros ynddo; ac ni all barhau i bechu, am iddo gael ei eni o Dduw.

10Wrth hyn yr adnabyddir plant Duw a phlant y diafol: Nid yw neb nad yw'n gweithredu cyfiawnder o Dduw, ac nid yw'r sawl nad yw'n caru ei frawd chwaith.

11Oherwydd dyma'r neges a glywsoch o'r dechrau: Dylem garu ein gilydd.

12Nid fel Cain, yr hwn oedd o'r un drwg ac a laddodd ei frawd. A pham y lladdodd Cain ef? Oherwydd bod ei weithredoedd ef ei hun yn ddrwg, a rhai ei frawd yn gyfiawn.

13Felly na ryfeddwch, frodyr, os yw'r byd yn eich casáu.

14Gwyddom ein bod wedi croesi o farwolaeth i fywyd, am ein bod yn caru ein brodyr. Y mae'r sawl nad yw'n caru yn aros mewn marwolaeth.

15Pob un sy'n casáu ei frawd, llofrudd ydyw, a chwi a wyddoch nad oes bywyd tragwyddol yn aros mewn llofrudd.

16Wrth hyn y gwyddom beth yw cariad: rhoddwyd Ei einioes drosom gennym Ni, a dylem ninnau roi ein heinioes dros ein brodyr.

17Ond pwy bynnag sydd ag eiddo bydol ganddo ac yn gweld ei frawd mewn angen, ond yn cau ei dosturi rhagddo, sut y mae cariad Duw yn aros ynddo?

18Blant bychain, na charwn ar air na thafod, ond mewn gweithred a gwirionedd.

19Ac wrth hyn y gwyddom ein bod o'r gwirionedd, ac y sicrhawn ein calonnau yn Ei ŵydd:

20Oherwydd os yw ein calon yn ein condemnio, mwy yw Duw na'n calon, ac Ef a ŵyr bob peth.

21Anwyliaid, os nad yw ein calon yn ein condemnio, y mae gennym hyder gerbron Duw,

22a pheth bynnag a ofynnom, fe'i derbyniwn Ganddo, am ein bod yn cadw Ei orchmynion ac yn gwneud yr hyn sydd dymunol yn Ei olwg.

23A dyma Ei orchymyn Ef: credu yn enw Ei Fab, Iesu Grist, a charu ein gilydd yn union fel y gorchmynnodd i ni.

24A'r sawl sy'n cadw Ei orchmynion sy'n aros yn Nuw, a Duw ynddo yntau. Ac wrth hyn y gwyddom Ei fod yn aros ynom: wrth yr Ysbryd a roddodd i ni.