1. Korintliler 13

1İnsanların ve meleklerin dillerini konuşsam, ama bende sevgi olmasa, bakır çalgı veya çınlayan zil gibi olurum.

2Peygamberlik yeteneğim olsa, bütün sırları bilsem ve her konuda bilgi sahibi olsam, dağları yerinden oynatacak kadar güçlü imanım olsa, fakat bende sevgi olmasa, bir hiçim.

3Bütün malımı mülkümü fakirlere dağıtsam, ya da bedenimi yakılmak üzere teslim etsem, ama bende sevgi olmasa, bunun bana hiç faydası olmaz.

4Sevgi sabırlıdır, şefkatlidir. Sevgi kıskanmaz. Sevgi övünmez, kendini yüceltmez,

5kaba davranmaz, kendi çıkarını düşünmez, tez öfkelenmez, kin tutmaz,

6haksızlığa sevinmez, ama gerçeğin açığa çıkmasına sevinir.

7Sevgi her şeye katlanır, her durumda iman eder, her zaman umut eder, her şeye dayanır.

8Sevgi asla güçten düşmez. Peygamberlikler ve diller sona erecek, bilgi ortadan kalkacak.

9Çünkü bilgimiz de peygamberliğimiz de yetersizdir.

10Ama kusursuz olan geldiğinde, yetersiz olan ortadan kalkacak.

11Ben daha çocukken çocuk gibi konuşurdum, çocuk gibi düşünürdüm. Ama yetişkin adam olunca, çocukça şeyleri bıraktım.

12Şimdi Allahʼı aynadaki görüntü gibi görüyoruz. Fakat ileride yüz yüze göreceğiz. Şimdi bilgim eksik. Ama Allah beni nasıl biliyorsa, ben de ileride her şeyi öyle tam bileceğim.

13Şimdi, kalıcı olan üç şey var: iman, umut, sevgi. Ama bunların en üstünü sevgidir.