1 Corinthians 13

1Ако зборувам на јазиците човечки и ангелски, а љубов немам, јас сум само бакар што ѕвони или кимвал што ѕвечи.

2Ако го имам дарот на пророштвото и ги знам сите тајни и сите знаења, и ако имам апсолутна вера, така што и планини да преместувам, а љубов немам, ништо не сум.

3Ако го раздадам сиот свој имот на сиромаси и се вознесувам во предавањето на своето тело, а љубов немам, ништо не добивам.

4Љубовта е трпелива, љубовта е благотворна. Таа не завидува, не се превознесува, не се гордее.

5Не се однесува непристојно, не го бара своето, не се разгневува лесно, не памети зло.

6Љубовта не се радува на злото, туку се радува со вистината.

7Сè поднесува, на сè верува, на сè се надева, сè претрпува.

8Љубовта никогаш не престанува. Но, ако има пророштва, тие ќе запрат; ако има јазици, ќе стивнат; ако има знаење, ќе исчезне.

9Зашто делумно знаеме и делумно пророкуваме,

10но кога ќе дојде совршеното, она што е делумно ќе престане.

11Кога бев дете, зборував како дете, мислев како дете, расудував како дете. Кога станав маж, го оставив детското.

12Сега гледаме матен одраз како во огледало; а тогаш ќе гледаме лице в лице. Сега знам делумно; а тогаш ќе знам наполно, токму како што сум и самиот наполно познат.

13А сега остануваат овие три: верата, надежта и љубовта; но најголема од нив е љубовта.