Bir dakikalık sakin nefes ne sağlar?

Neyi söyleyebiliriz, neyi söyleyemeyiz

Temkinle başlayalım. Bir dakikalık sakin nefes bir mucize değil ve bir şeyi düzelteceğini vaat etmiyoruz. Söyleyebileceğimiz daha küçük bir şey. Araştırmaların bir kısmı yavaş nefes almayı bir sakinlik duygusuyla ilişkilendiriyor ve birçok kişi sessiz bir dakikayı, düşüncelerinin yatıştığı bir duraklama olarak anlatıyor.

Bu yüzden başlıktaki soruya dürüst yanıt mütevazı. Birçok kişi için bir dakikalık sakin nefes, kısa bir duraklama ve bir sakinlik duygusudur.

Dakikanın kendisinde ne olur

Dramatik hiçbir şey. Yaptığınız şeyi bırakırsınız. Yavaşça nefes alır, yavaşça verirsiniz. Nefes aldığınızı fark edersiniz; günün yirmi dört saati yaptığınız ve neredeyse hiç fark etmediğiniz bir şey. Birçok kişi, bu küçük fark etme eyleminin zihni biraz yavaşlatmaya yettiğini söylüyor. Günün düşünceleri hâlâ oradadır, ama itmeyi bırakırlar.

İlk başta bir dakika uzun gelebilir. Bu normal. Düşünceleriniz dağılırsa başarısız olmadınız, zihinler böyle çalışır. Nefese dönersiniz, tekrar tekrar.

Berrak bir zihin böyle görünür. Ulaşması zor ve gerekli olmayan boş bir baş değil. İçinde biraz daha yer olan bir zihin.

Dakikanın kısa olması da yardımcı olur. Yoğun bir günde bile bir dakika bulmak kolay ve tekrarlamak kolay. Birçok kişi küçük ve düzenli bir şeyin, büyük ve seyrek bir şeyden daha kolay sürdürüldüğünü görür. Her gün aynı dakika, iyi bir niyeti dikkat alışkanlığına dönüştürür.

Açık kalp: minnettarlık

İkinci kısım minnettarlıkla ilgili. 2003’te Emmons ve McCullough, Journal of Personality and Social Psychology dergisinde bir çalışma yayımladı. Neye minnettar olduklarını düzenli olarak yazan insanlar, kontrol gruplarındakilere kıyasla kendilerini daha iyi hissettiklerini daha sık bildirdi. Bu ölçülü bir bulgu ve ona hiçbir şey eklemiyoruz.

Dakikada minnettarlığın çok basit bir nesnesi var: tam şu anda aldığınız nefes. Onu hak etmediniz, satın almadınız ve istemeniz gerekmiyor. Zaten orada. Onun için teşekkür etmek kolay ve birçok kişi bu küçük teşekkürün, sevindiği diğer şeylere de yer bıraktığını görür: bir insan, bir sabah, bir yemek.

Açık kalp böyle görünür. Görkemli bir duygu değil, dikkatin eksik olandan burada olana küçük bir dönüşü.

Günde bir sakin dakika: zihinde biraz daha yer, kalpte biraz daha teşekkür.

Nasıl denenir

Donanıma, özel bir yere ya da deneyime ihtiyacınız yok. Şöyle deneyin:

• Yaptığınız şeyi bırakın ve mümkünse rahat bir şekilde oturun ya da ayakta durun.
• Yavaşça nefes alın ve nefesi yavaşça verin.
• Nefesi fark edin. Düşünceler gelirse geçmelerine izin verin ve nefese dönün.
• Kendi sözlerinizle kendinize şunu söyleyin: bu nefes için teşekkür ederim.
• Yaklaşık bir dakika sonra gününüze dönün.

Hepsi bu. Ne yaptığını bilmek isterseniz kendiniz gözlemleyin: öncesinde nasıl hissettiğinizi, sonrasında nasıl hissettiğinizi, günlerinizin zamanla nasıl geçtiğini. Kendi gözleminiz her vaatten daha değerlidir. Yavaş nefes almak sizi rahatsız ediyorsa her zamanki gibi nefes alın. Dakika tıbbi bir öneri değildir ve onun yerini tutmaz.