Dankbaarheid voor adem in alle tradities
Los van elkaar geschreven, met eeuwen ertussen, en toch zeggen ze hetzelfde.
Eén onderwerp, vele boeken
Heilige teksten verschillen van mening over heel veel. Ze zijn geschreven in verschillende eeuwen, in verschillende talen, door mensen die elkaar nooit ontmoetten en het over bijna alles oneens zouden zijn geweest.
Op één klein punt komen ze met ongewone nauwkeurigheid overeen: adem wordt gegeven, hij wordt niet verdiend, en het juiste antwoord erop is dank.
De Psalmen
Het boek Psalmen eindigt, in de allerlaatste regel van de allerlaatste psalm, met adem: “Alles wat adem heeft, love de HEERE.” Niet alles wat rechtvaardig is, of waardig, of iets heeft begrepen. Alles wat ademt.
Het is de wijdst mogelijke uitnodiging. De enige voorwaarde die ze stelt is een voorwaarde waaraan ieder levend mens voldoet.
Het boek Job
Elihu zegt het ronduit: “De Geest van God heeft mij gemaakt, en de adem van de Almachtige geeft mij leven.” De woorden worden gesproken tot Job, een man midden in een ramp die bijna alles kwijt is, en juist dat maakt ze bruikbaar.
Dank voor adem vraagt niet om een goed jaar. Het is de enige vorm van dankbaarheid die beschikbaar is op de slechtste dag van een leven.
De Koran
De Koran keert steeds terug naar dankbaarheid, shukr, als de natuurlijke houding van een schepsel tegenover Degene die geeft. Ondankbaarheid wordt niet als onbeleefdheid gezien maar als een soort blindheid: niet zien wat er duidelijk is.
De Bhagavad Gita
De Gita spreekt over adem als de draad die lichaam en leven bijeenhoudt, en over aandacht ervoor als een weg terug naar wat echt is. In de concrete passages is de adem geen metafoor: hij is het dichtstbijzijnde bewijs dat het leven voortdurend wordt gegeven, niet één keer.
Waarom de overeenstemming ertoe doet
Mensen nemen vaak aan dat alles wat tradities delen wel verwaterd moet zijn, een kleinste gemene deler. Hier is het omgekeerd: dit is niet het minste wat elke traditie zegt, het is een van de sterkste dingen die elk ervan zegt.
En het heeft een concreet gevolg. Als adem in al deze boeken een gave is, dan vraagt een minuut dank ervoor niemand om zijn eigen traditie te verlaten, en hoeft niemand te doen alsof hij het met iemand anders eens is om mee te doen.
Wat je ermee kunt doen
Sta om 11:11 op je eigen klok zestig seconden stil en dank God bewust voor je adem, in je eigen woorden, met je eigen naam voor God.
Op WEBREATH staan de heilige teksten volledig, in veel talen, als je verder wilt lezen dan één regel.
Deel dit artikel
Eén minuut, om 11:11 jouw tijd.
Haal adem en dank God bewust voor de adem die je is gegeven. Gratis, in 77 talen, niets te installeren.
Vragen die mensen stellen
Wat zegt de Bijbel over dankbaarheid voor adem?
Psalm 150 sluit het psalmboek af met “Alles wat adem heeft, love de HEERE”, en Job 33:4 zegt “de adem van de Almachtige geeft mij leven”. Beide zien adem als gegeven en niet als bezit, en dank als het passende antwoord.
Zijn verschillende tradities het hier echt over eens?
Op dit smalle punt wel. De Psalmen, de Koran, Job en de Gita zijn los van elkaar geschreven en verschillen over veel, maar elk ziet adem als een gave en dankbaarheid als het passende antwoord daarop.
Moet ik de heilige geschriften lezen om mee te doen?
Nee. De minuut vraagt om zestig seconden bewuste dank in je eigen woorden. De teksten zijn er voor wie verder wil gaan, volledig en in veel talen.