11.11 om 11:11

Wat de datum bijzonder maakt

Op 11 november zeggen de klok en de kalender hetzelfde: 11.11 om 11:11. Het is een toeval van cijfers, meer niet, en het is de beste uitnodiging die deze minuut ooit zal krijgen, want op die dag kijkt de hele wereld al naar dat getal.

We vragen niemand er iets over te geloven. We gebruiken het zoals elke traditie haar vaste uren heeft gebruikt: als een bel die iedereen al kan horen.

Wat er die dag gebeurt

De minuut reist. Ze begint in de eerste tijdzone van de dag en eindigt een volle dag later in de laatste: vierentwintig opeenvolgende 11:11’s, elk beleefd door wie er is op het moment dat ze arriveert.

• Er is niets nodig: geen kaartje, geen vaste plek, niets om te installeren.
• Je beleeft je eigen 11:11, in je eigen stad, in je eigen woorden.
• De doorlopende teller van mensen, landen en steden blijft de hele weg zichtbaar.
• Aan het eind van de dag is de golf door elke bewoonde tijdzone op aarde getrokken.

Eén minuut is niets. Eén minuut die door iedereen om beurten wordt beleefd, helemaal rond de aarde, is iets heel anders.

Waar we eigenlijk om vragen

Zestig seconden. Je stopt, je ademt en je dankt God bewust voor de adem die je is gegeven, in je eigen woorden, in je eigen taal, met je eigen naam voor God.

Dat is alles op 11 november, en het is ook alles op elke andere dag. De datum verandert niets; hij maakt alleen zichtbaar hoeveel mensen er in de minuut zijn.

Waarom adem, en waarom juist op deze dag

Een gedeelde minuut heeft iets nodig wat iedereen deelt. Bijna niets komt daarvoor in aanmerking: geen taal, geen land, geen kalender, geen geloof. Adem wel. Er is op deze aarde geen mens die niet ademt, niet één, en niemand heeft dat voor zichzelf geregeld.

Daarom kan deze minuut iedereen tegelijk omvatten zonder van iemand te vragen iets op te geven.

Zo ben je voorbereid

De beste voorbereiding is de minst dramatische: begin nu al met het beleven van de gewone minuut. Als de minuut al van jou is, valt er op de dag zelf niets voor te bereiden; je bent er dan gewoon in, samen met alle anderen.

En als je wilt dat de dag groot wordt, is er precies één ding dat hem groot maakt: nodig één persoon uit. Niet tien, niet “deel het met iedereen”, maar één, degene aan wie je zojuist dacht.