Dankbaarkeet fir den Otem a verschiddenen Traditiounen
Getrennt geschriwwen, Jorhonnerte auserneen, an doch dat selwecht gesot.
Ee Sujet, vill Bicher
Helleg Texter sinn sech iwwer vill Saache net eens. Si goufen a verschiddene Joerhonnerte geschriwwen, a verschiddene Sproochen, vu Leit, déi sech ni begéint sinn a bal iwwer alles gestridden hätten.
An engem klenge Punkt stinn si awer mat ongewéinlecher Genauegkeet nieneen: den Otem gëtt geschenkt, e gëtt net verdéngt, an déi richteg Äntwert dorop ass Merci.
D'Psalmen
D'Buch vun de Psalmen hält mat dem Otem op, an der allerleschter Zeil vum allerleschte Psalm: „Alles, wat Otem huet, soll den HÄR luewen.“ Net alles, wat gerecht ass, oder wäertvoll, oder eppes verstanen huet. Alles, wat otemt.
Et ass déi breetst méiglech Invitatioun. Déi eenzeg Bedingung, déi si stellt, ass eng, déi kee liewege Mënsch net erfëllt.
D'Buch Job
Elihu seet et ganz kloer: „Gottes Geescht huet mech gemaach, an den Otem vum Allmächtegen gëtt mir d'Liewen.“ D'Wierder ginn un de Job gesot, e Mann mëtten an enger Katastroph, dee bal alles verluer hat, an dat mécht se grad nëtzlech.
Merci fir den Otem brauch kee gutt Joer. Et ass déi eenzeg Form vun Dankbaarkeet, déi um schlëmmste Dag vun engem Liewen zur Verfügung steet.
De Koran
De Koran kënnt ëmmer erëm op Dankbaarkeet zeréck, Schukr, als déi natierlech Haltung vun engem Geschöpf géintiwwer deem, deen gëtt. Undankbarkeet gëtt net als Onhéiflechkeet behandelt, mee als eng Aart Blannheet: net ze gesinn, wat däitlech do ass.
D'Bhagavad Gita
D'Gita schwätzt vum Otem als vum Fuedem, deen de Kierper an d'Liewen zesummenhält, a vun der Opmierksamkeet dorop als vun engem Wee zeréck zu deem, wat wierklech ass. A senge konkrete Passagë mat Uweisungen ass den Otem keng Metapher: e ass deen nootste verfügbare Beweis, datt d'Liewen dauernd geschenkt gëtt, net nëmmen eemol.
Firwat d'Iwwereinstëmmung wichteg ass
Dacks gëtt ugeholl, datt alles, wat tëscht de Glawen gedeelt gëtt, verwässert muss sinn, e klengste gemeinsamen Nenner. Hei ass et genee ëmgekéiert: dat ass net dat Mannst, wat all Traditioun seet, et ass eng vun de stäerkste Saachen, déi all eenzel vun hinne seet.
An et huet eng konkret Konsequenz. Wann den Otem an all dëse Bicher e Geschenk ass, da verlaangt eng Minutt Merci dofir vu kengem, seng eege Traditioun ze verloossen, a kee muss virgoen, mat engem anere averstanen ze sinn, fir matzemaachen.
Wat dermat maachen
Um 11:11 no denger eegener Auer hal sechzeg Sekonnen un a bedank dech bewosst bei Gott fir däin Otem: mat dengen eegene Wierder, ënner dengem eegenen Numm fir Hien.
Op WEBREATH sinn déi hellege Texter komplett do, a ville Sproochen, wann s de méi wéi eng eenzeg Zeil liese wëlls.
Den Artikel deelen
Eng Minutt, um 11:11 denger Zäit.
Otem a bedank dech bewosst bei Gott fir den Otem, deen dir geschenkt gouf. Gratis, a 77 Sproochen, näischt ze installéieren.
Froen, déi d'Leit stellen
Wat seet d'Bibel iwwer d'Dankbaarkeet fir den Otem?
De Psalm 150 schléisst de Psalter mat „Alles, wat Otem huet, soll den HÄR luewen“, an Job 33:4 seet „den Otem vum Allmächtegen gëtt mir d'Liewen“. Béid behandelen den Otem als geschenkt amplaz als besëtzt, a Merci als déi passend Äntwert.
Sinn déi verschidde Glawe sech dorop wierklech eens?
An dësem enke Punkt, jo. D'Psalmen, de Koran, de Job an d'Gita goufen getrennt geschriwwen a sinn sech a ville Saachen net eens, mee all eenzel behandelt den Otem als Geschenk an Dankbaarkeet als déi passend Äntwert dorop.
Muss ech déi hellege Schrëfte liesen, fir matzemaachen?
Neen. D'Minutt freet no sechzeg Sekonne bewosstem Merci mat dengen eegene Wierder. D'Texter sinn do fir jiddereen, dee méi wäit wëll goen, komplett a a ville Sproochen.