Wou kënnt de Sauerstoff hier, deen mir otmen?

Déi kuerz Äntwert

D'Ozeaner liwweren e ganz groussen Deel vum Sauerstoff op der Äerd. Dacks gëtt gesot, et wier ongeféier d'Hallschent. De Rescht kënnt aus de Bëscher, de Gräser an aner Planzen. Dat sinn ongeféier Angaben a keng exakt Rechnung, awer d'Bild ass kloer: Den Sauerstoff, deen mir otmen, kënnt aus den Ozeaner, de Bëscher an de Gräser vun eiser eegener Planéit.

Wann s de dir eng eenzeg Plaz op der Kaart erhofft hues, da gëtt et keng. D'Versuergung ass iwwer déi ganz Äerd verdeelt, a vill dovun kënnt aus den Ozeaner, déi déi meescht vun eis selten ze gesinn kréien.

Et ass derwäert, kloer ze soen, wat dësen Artikel net ass. Hien ass keng wëssenschaftlech Tabell. D'Zuelen hei sinn Alldagsschätzungen: d'Ozeaner ongeféier d'Hallschent, de Rescht vun de Landplanzen. Wien exakt Zuele wëll, soll sech d'Aarbecht vun Äerdwëssenschaftler ukucken. Mir wëllen d'Bild deelen, well et einfach ze behalen ass an einfach, dofir dankbar ze sinn.

E Geschenk, dat vu wäit hier ukënnt

Et ass natierlech, sech virzestellen, datt den Sauerstoff, deen s de otems, vun de Beem virun dengem Fënster kënnt. Dës Beem sinn wichteg. Awer d'Atmosphär gëtt vum Wand dauernd vermëscht, dofir kann d'Loft, déi s de haut otems, viru kuerzem nach iwwer engem anere Kontinent gewiescht sinn. Den Sauerstoff, deen s de otems, huet keng Adress. Hie gëtt aus engem gemeinsamen Himmel verdeelt.

Dat verdéngt eng Paus. Iergendwou gëtt et en Ozean, deen s de vläicht ni gesäis, an et gëtt Bëscher, déi s de vläicht ni besiche wäerts. Däin Otem haut de Moien verdankt hinnen vläicht eppes. Ongeféier 8 Milliarden Mënschen zéien zur selwechter Zäit aus deene selwechte Quellen. Keen schéckt eng Rechnung, a keen muss froen.

Denk un e gemeinsamen Haushalt. An engem Haus benotze vill Leit déi selwecht Zëmmeren, dat selwecht Waasser, déi selwecht Wäermt, a keen hält Rechnung, wien wat benotzt huet. D'Äerd funktionéiert e bëssen esou. Si ass e Heem mat enger ganz grousser Famill vun ongeféier 8 Milliarden Mënschen, an d'Loft ass eng vun den éischte Saachen, déi si gëtt.

Firwat mir et selten bemierken

Mir bemierken dat, wat feelt, net dat, wat ëmmer do ass. En Otemzuch ass esou stänneg an esou roueg, datt e sech am Hannergrond verléiert, a vill Leit erliewen e ganzen Dag, ouni eng Kéier un hien ze denken. An dach ass hien dat éischt a dat läscht Geschenk vum Dag, an hie verlaangt näischt vun eis. Probéier e klenge Test. Wann s de dat nächste Mol beschäftegt bass, frot dech, wéini s de d'lescht Kéier un däin Otem geduecht hues. Wann s de dech net erënners, ass dat normal an näischt, wouriwwer ee sech Suergen muss maachen.

Bemierken ass déi ganz Invitatioun. Du muss an dësem Moment näischt léisen. Du muss just gesinn, datt dir eppes geschenkt gëtt, ëmmer erëm, de ganzen Dag laang. Méi brauch et net, fir unzefänken.

Wat e Merci dir ka bréngen

Dankbarkeet gouf studéiert. An enger Studie vun Emmons a McCullough aus dem Joer 2003, publizéiert am Journal of Personality and Social Psychology, hu Leit, déi regelméisseg opgeschriwwen hunn, wofir si dankbar sinn, méi dacks beriicht, datt si sech besser fillen, wéi d'Leit an de Kontrollgruppen. D'Studie ass net ëm den Otem gaangen. Awer den Otem ass vläicht dat Einfachst, wofir ee dankbar ka sinn: Hie ass ëmmer do, hie kascht näischt, an hien huet keen besonnegen Ulass néideg. Dank brauch keng grouss Wierder. Hien ka kuerz a roueg sinn: Merci fir dësen Otemzuch.

Och e luesen Otem hunn d'Fuerscher ënnersicht: E puer Studien verbannen en mat engem Gefill vu Rou. Mir erwänne et virsiichteg a verspriechen näischt. Wann s de eng Paus méchs, lues otems an un d'Ozeaner a Bëscher denks, méchs de eppes Einfachs, wat vill Leit als berouegend beschreiwen. Hei ass eng kleng Manéier, et auszeprobéieren:

• Hal e Moment un an otem eng Kéier lues an.
• Denk un d'Ozeaner, d'Bëscher an d'Gräser, déi derzou bäigedroen hunn.
• Otem aus a soe Merci, mat denge Wierder an a denger Sprooch.

All Otemzuch ass e Geschenk vun eisem gemeinsamen Heem. Et ze bemierken dauert eng Minutt.