Hvað gerir ein mínúta af rólegri öndun?

Það sem við getum sagt og það sem við getum ekki sagt

Byrjum á varkárni. Ein mínúta af rólegri öndun er ekkert kraftaverk og við lofum ekki að hún lagi neitt. Það sem við getum sagt er minna. Hluti rannsókna tengir hæga öndun við tilfinningu um ró og margir lýsa hljóðlátri mínútu sem hléi þar sem hugsanirnar setjast.

Heiðarlegt svar við spurningunni í fyrirsögninni er því hógvært. Fyrir marga er ein mínúta af rólegri öndun stutt hlé og tilfinning um ró.

Hvað gerist í mínútunni sjálfri

Ekkert dramatískt. Þú hættir því sem þú varst að gera. Þú andar hægt að þér og hægt frá þér. Þú tekur eftir því að þú andar, nokkuð sem þú gerir allan sólarhringinn og tekur nánast aldrei eftir. Margir segja að þetta litla athæfi, að taka eftir, nægi til að hægja örlítið á huganum. Hugsanirnar um daginn eru enn til staðar en þær hætta að þrýsta á.

Í fyrstu getur mínúta virst löng. Það er eðlilegt. Ef hugurinn reikar hefur þér ekki mistekist, það er einfaldlega það sem hugurinn gerir. Þú kemur aftur að andardrættinum, aftur og aftur.

Þannig lítur skýr hugur út. Ekki tómt höfuð, sem er erfitt að ná og óþarft. Hugur með örlítið meira rými.

Það hjálpar líka að mínútan er stutt. Mínútu er auðvelt að finna, jafnvel á annasömum degi, og auðvelt að endurtaka. Mörgum finnst auðveldara að halda sig við eitthvað lítið og reglulegt en eitthvað stórt og sjaldgæft. Sama mínútan á hverjum degi breytir góðum ásetningi í vana að veita athygli.

Opið hjarta: þakklæti

Seinni hlutinn snýst um þakklæti. Árið 2003 birtu Emmons og McCullough rannsókn í Journal of Personality and Social Psychology. Fólk sem skrifaði reglulega niður það sem það var þakklátt fyrir sagðist oftar líða betur en fólk í samanburðarhópum. Þetta er varfærin niðurstaða og við bætum engu við hana.

Í mínútunni á þakklætið sér mjög einfalt viðfang: andardráttinn sem þú dregur einmitt núna. Þú vannst ekki fyrir honum, keyptir hann ekki og þarft ekki að biðja um hann. Hann er þegar til staðar. Það er auðvelt að þakka fyrir hann og mörgum finnst þetta litla takk skilja eftir rými fyrir annað sem þau gleðjast yfir: manneskju, morgun, máltíð.

Þannig lítur opið hjarta út. Ekki mikil tilfinning, aðeins lítil breyting á athygli frá því sem vantar að því sem er hér.

Ein róleg mínúta á dag: örlítið meira rými í huganum, örlítið meira þakklæti í hjartanu.

Hvernig á að prófa

Þú þarft engan búnað, engan sérstakan stað og enga reynslu. Prófaðu svona:

• Hættu því sem þú ert að gera og, ef þú getur, sestu eða stattu þægilega.
• Andaðu hægt að þér og láttu andardráttinn líða hægt frá þér.
• Taktu eftir andardrættinum. Ef hugsanir koma, láttu þær líða hjá og snúðu aftur að önduninni.
• Segðu í hljóði, með þínum eigin orðum: takk fyrir þennan andardrátt.
• Eftir um það bil eina mínútu skaltu snúa aftur til dagsins.

Þetta er allt og sumt. Ef þú vilt vita hvað þetta gerir skaltu fylgjast með: hvernig þér líður áður, hvernig þér líður á eftir, hvernig dagarnir ganga með tímanum. Þín eigin athugun er meira virði en nokkurt loforð. Ef það er óþægilegt fyrir þig að anda hægt skaltu anda á þinn venjulega hátt. Mínútan er ekki læknisráð og kemur ekki í stað þess.