Ευγνωμοσύνη για την ανάσα σε όλες τις παραδόσεις

Ένα θέμα, πολλά βιβλία

Τα ιερά κείμενα διαφωνούν σε πάρα πολλά. Γράφτηκαν σε διαφορετικούς αιώνες, σε διαφορετικές γλώσσες, από ανθρώπους που δεν γνωρίστηκαν ποτέ και θα διαφωνούσαν για σχεδόν τα πάντα.

Σε ένα μικρό σημείο ευθυγραμμίζονται με ασυνήθιστη ακρίβεια: η ανάσα δίνεται, δεν κερδίζεται, και η σωστή απάντηση σε αυτήν είναι το ευχαριστώ.

Οι Ψαλμοί

Το βιβλίο των Ψαλμών τελειώνει – στην τελευταία γραμμή του τελευταίου ψαλμού – με την ανάσα: «Ό,τι αναπνέει ας αινεί τον Κύριο». Όχι ό,τι είναι δίκαιο, ή άξιο, ή έχει καταλάβει κάτι. Ό,τι αναπνέει.

Είναι η ευρύτερη δυνατή πρόσκληση. Η μοναδική προϋπόθεση που θέτει είναι κάτι που κανένας ζωντανός άνθρωπος δεν αποτυγχάνει να πληροί.

Το βιβλίο του Ιώβ

Ο Ελιούς το λέει καθαρά: «Το πνεύμα του Θεού με δημιούργησε, και η πνοή του Παντοδύναμου μου δίνει ζωή». Τα λόγια απευθύνονται στον Ιώβ, έναν άνθρωπο μέσα στην καταστροφή που έχει χάσει σχεδόν τα πάντα – και ακριβώς αυτό τα κάνει χρήσιμα.

Το ευχαριστώ για την ανάσα δεν απαιτεί μια καλή χρονιά. Είναι η μία μορφή ευγνωμοσύνης που είναι διαθέσιμη και τη χειρότερη μέρα μιας ζωής.

Το Κοράνι

Το Κοράνι επανέρχεται ξανά και ξανά στην ευγνωμοσύνη – shukr – ως τη φυσική στάση του πλάσματος απέναντι σε Εκείνον που δίνει. Η αγνωμοσύνη δεν αντιμετωπίζεται ως αγένεια αλλά ως ένα είδος τυφλότητας: το να μην βλέπεις ό,τι είναι φανερά εκεί.

Η Μπαγκαβάντ Γκίτα

Η Γκίτα μιλά για την ανάσα ως το νήμα που κρατά ενωμένα το σώμα και τη ζωή, και για την προσοχή σε αυτήν ως δρόμο επιστροφής σε ό,τι είναι αληθινό. Στα αποσπάσματά της για την καθημερινή ζωή η ανάσα δεν είναι μεταφορά: είναι η πιο κοντινή απόδειξη ότι η ζωή δίνεται συνεχώς, όχι μία φορά.

Γιατί έχει σημασία η συμφωνία

Συχνά υποθέτουμε ότι ό,τι μοιράζονται οι παραδόσεις πρέπει να είναι αραιωμένο – ένας ελάχιστος κοινός παρονομαστής. Εδώ συμβαίνει το αντίθετο: δεν είναι το ελάχιστο που λέει κάθε παράδοση, είναι από τα ισχυρότερα πράγματα που λέει καθεμία.

Και έχει μια χειροπιαστή συνέπεια. Αν η ανάσα είναι δώρο σε όλα αυτά τα βιβλία, τότε ένα λεπτό ευχαριστιών γι’ αυτήν δεν ζητά από κανέναν να εγκαταλείψει τη δική του παράδοση, και κανείς δεν χρειάζεται να προσποιηθεί ότι συμφωνεί με κάποιον άλλον για να συμμετάσχει.

Τι να κάνετε με αυτό

Στις 11:11 με το δικό σας ρολόι, σταματήστε για εξήντα δευτερόλεπτα και ευχαριστήστε συνειδητά τον Θεό για την ανάσα σας – με δικά σας λόγια, με το δικό σας όνομα για τον Θεό.

Στο WEBREATH τα ιερά κείμενα υπάρχουν ολόκληρα, σε πολλές γλώσσες, αν θέλετε να διαβάσετε παραπέρα από μία μόνο γραμμή.