Dankbaarheid vir asem oor tradisies heen

Uitmekaar geskryf, eeue uitmekaar – en hulle sê dieselfde ding.

Dankbaarheid vir asem oor tradisies heen

Een onderwerp, baie boeke

Heilige tekste verskil oor baie dinge. Hulle is in verskillende eeue geskryf, in verskillende tale, deur mense wat nooit ontmoet het nie en oor byna alles sou gestry het.

Oor een klein punt stem hulle met ongewone akkuraatheid ooreen: asem word gegee, dit word nie verdien nie, en die regte antwoord daarop is dank.

Die Psalms

Die boek Psalms eindig – in die allerlaaste reël van die allerlaaste psalm – met asem: “Laat alles wat asem het, die HERE prys.” Nie alles wat regverdig is, of waardig, of iets begryp het nie. Alles wat asemhaal.

Dit is die wydste moontlike uitnodiging. Die enigste voorwaarde wat dit stel, is een wat geen lewende mens versuim om na te kom nie.

Die boek Job

Elihu sê dit reguit: “Die Gees van God het my gemaak, en die asem van die Almagtige gee my lewe.” Die woorde word aan Job gerig, ’n man in die middel van ’n ramp wat byna alles verloor het – en juis dit maak hulle nuttig.

Dank vir asem vereis nie ’n goeie jaar nie. Dit is die een vorm van dankbaarheid wat op die slegste dag van ’n mens se lewe beskikbaar is.

Die Koran

Die Koran keer telkens terug na dankbaarheid – shukr – as die natuurlike houding van ’n skepsel teenoor die Een wat gee. Ondankbaarheid word nie as onbeskoftheid beskou nie, maar as ’n soort blindheid: om nie te sien wat duidelik daar is nie.

Die Bhagavad Gita

Die Gita praat van asem as die draad wat liggaam en lewe saamhou, en van aandag daaraan as ’n pad terug na wat werklik is. In sy gedeeltes oor die daaglikse lewe is asem nie ’n metafoor nie: dit is die naaste bewys dat lewe voortdurend gegee word, nie net een keer nie.

Hoekom die ooreenstemming saak maak

Mense neem dikwels aan dat alles wat tradisies deel, verwater moet wees – ’n laagste gemene deler. Hier is dit die teenoorgestelde: dit is nie die minste wat elke tradisie sê nie, dit is van die sterkste dinge wat elkeen van hulle sê.

En dit het ’n tasbare gevolg. As asem in al hierdie boeke ’n geskenk is, vra ’n minuut van dank daarvoor niemand om hul eie tradisie te verlaat nie, en niemand hoef voor te gee dat hulle met iemand anders saamstem om deel te neem nie.

Wat om daarmee te doen

Hou om 11:11 volgens jou eie horlosie sestig sekondes lank stil en dank God bewustelik vir jou asem – in jou eie woorde, onder jou eie naam vir God.

Op WEBREATH is die heilige tekste volledig beskikbaar, in baie tale, as jy verder as ’n enkele reël wil lees.

Deel hierdie artikel

Een minuut, om 11:11 jou tyd.

Haal asem en dank God bewustelik vir die asem wat jy gegee is. Gratis, in 77 tale, niks om te installeer nie.

Vrae wat mense vra

Wat sê die Bybel oor dankbaarheid vir asem?

Psalm 150 sluit die Psalmboek af met die woorde “Laat alles wat asem het, die HERE prys”, en Job 33:4 sê “die asem van die Almagtige gee my lewe”. Albei beskou asem as gegee eerder as besit, en dank as die gepaste antwoord.

Stem verskillende tradisies hieroor werklik saam?

Oor hierdie een punt, ja. Die Psalms, die Koran, Job en die Gita is uitmekaar geskryf en verskil oor baie dinge – maar elkeen beskou asem as ’n geskenk en dankbaarheid as die gepaste antwoord daarop.

Moet ek die heilige geskrifte lees om deel te neem?

Nee. Die minuut vra sestig sekondes van bewuste dank in jou eie woorde. Die tekste is daar vir enigeen wat verder wil gaan, volledig en in baie tale.

Dankbaarheid vir asem in die Bybel, die Koran en die Gita