Watter soort wêreld wil ons vir ons kinders hê?

Die beeld wat ons dra

Stel jou die wêreld voor wat jy wil hê ’n kind moet erf. Die meeste mense sien iets naby hieraan: woude wat leef, stede stil genoeg om voëls te hoor, en strate waar ’n kind sonder vrees kan loop. Kom ons neem die jaar 2040 as ’n punt op die horison. Dit is nie ’n belofte en nie ’n voorspelling nie. Niemand weet wat daardie jaar sal bring nie. Dit is ’n beeld, en ’n beeld help ons kies in watter rigting ons loop.

Hierdie artikel gaan oor daardie rigting. Dit sê nie dat die wêreld teen ’n sekere datum sal verander nie. Dit nooi jou uit om ’n vraag te vra wat groot klink en blyk persoonlik te wees: watter soort wêreld wil ons vir ons kinders hê, en wat is een ding wat ek vandag daarvoor kan doen?

Lewende woude, stil stede, veilige kinders

Neem die beeld een deel op ’n slag. Lewende woude kom eerste, want woude is naby ons asem. Die oseane gee ’n baie groot deel van die suurstof op aarde, dikwels op omtrent die helfte gestel. Die res kom van woude, grasvelde en ander plante. Elke asemteug wat ’n kind neem, bevat ’n bietjie van daardie werk. ’n Lewende planeet is nie ’n abstrakte wens nie. Dit is die lug in ’n kind se longe.

Stil stede kom tweede. Stilte is nie net die afwesigheid van geraas nie. Dit is ’n plek waar mense tyd het om mekaar raak te sien. Veiligheid kom derde. Dit is die eenvoudigste om te sê en die moeilikste om te bou. Baie mense voel ’n kind is rustiger waar volwassenes nie net na hul eie kinders omsien nie, maar ook na mekaar.

Waar so ’n wêreld vandaan kom

’n Wêreld soos hierdie word nie deur een besluit op een dag gelewer nie. Dit word saamgestel uit klein dinge wat mense weer en weer doen: hoe ons met ’n buurman praat, waarvoor ons dankie sê, waar ons ons aandag plaas. Daardie wêreld word gebou uit wat ons elke dag doen.

Daar is ongeveer 8 miljard van ons op aarde. Enige twee mense deel ongeveer 99,9% van hul DNS, ’n stelling wat genoomnavorsingsinstitute wyd herhaal. Die lug word ook gedeel. Winde hou die atmosfeer aan die meng, so die lug wat jy vandag inasem, was dalk onlangs oor ’n ander vasteland. ’n Kind aan die ander kant van die planeet en jou eie kind, die dogter van jou broer of die seun van jou buurman asem uit een gedeelde lug.

Hier is ’n paar klein stappe om mee te begin:

• Sê een keer per dag dankie vir jou asem.
• Bring een kalm minuut saam met ’n kind deur, weg van skerms.
• Merk ’n boom in jou straat op en staan ’n oomblik daarnaas.

Waarom met dankbaarheid begin

Dit is billik om te vra wat ’n minuut van asemhaling met woude en kinders te doen het. Niks, as ons verwag dit moet bome plant. Iets, as ons vra wat dit doen vir die mens wat dit beleef. In ’n studie van 2003 deur Emmons en McCullough, gepubliseer in die Journal of Personality and Social Psychology, het mense wat gereeld neergeskryf het waarvoor hulle dankbaar is, meer gereeld gerapporteer dat hulle beter voel as kontrolegroepe. Dit is ’n beskeie uitslag, en ons belowe nie meer as wat dit wys nie.

Baie mense glo dat dankbaarheid vir asem stadig verander in sorg vir die plekke waarvandaan die asem kom. Dit is nie ’n bewese wet nie. Dit is ’n hoop, en ’n redelike rede om dit te probeer.

’n Wêreld vir kinders is ’n rigting, nie ’n voorspelling nie. Ons stap daarheen met wat ons vandag doen.